มันต้องมีบ้างแหละ เรื่องบางเรื่องที่อยากทำแต่ไม่ได้ทำ  บางทีก็ไม่ถึงขึ้นอยากหรอกนะ  แต่ก็ตัดสินใจที่จะไม่ทำ  ไม่ว่าจะเหตุผลอะไร  แต่มันก็จะตะขิดตะขวงใจไปซักพักใหญ่ๆ  ประมาณว่ารู้สึกแย่มั้ง

                        วันลอยกระทง  เดินผ่านเซเว่นหน้าซอยเจอตายายคู่หนึ่ง เป่าอะไรซักอย่าง(จำไม่ได้แล้ว)เป็นเพลงลอยกระทง  อารมณ์นั้น คือ อยากให้นะ เงินน่ะ  แต่ในตัวมีแต่แบงก์ร้อยน่ะสิ  แล้วขบวนเราก็คนเยอะ ไม่อยากหยุดตรงนั้น ฟังดูเหมือนแก้ตัวเนอะ  แต่ก็คิดในใจว่า  เดี๋ยวขากลับแล้วกัน

                        ก็เดินไปงานลอยกระทงแบบคาใจ  อยากให้จัง สงสารตากับยาย เดินกลับไปดีมั๊ยนะ  จนเดินมาไกลเกินจะเดินกลับ  เจอกระแสฝูงคนก็มึนๆเบลอๆ เมาคลื่นคน ก็ลืมเรื่องนี้ไป

                        แต่พอขากลับ  ตากับยายก็ไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว  สารภาพเลยว่าไม่ทันได้สังเกตหรอก  เพราะลืมไปแล้วจริงๆ  ก็เดินจ้ำๆกลับห้องอาบน้ำนอนอย่างเดียว

                        จนมาวันนี้ก็เพิ่งนึกได้  เออเรายังไม่ได้ให้เลยนี่นา  ตอนกลับก็ไม่เจอ  ก็เลยรู้สึกคาใจอีกแล้ว

edit @ 5 Nov 2009 09:15:32 by ooSePoo @ Gozetta